Przedszkole nr 1 w Suwałkach

 

Nawigacja

Dla rodziców

ZNACZENIE RUCHU NA ŚWIEŻYM POWIETRZU

Znaczenie ruchu na świeżym powietrzu.

Aktualna podstawa programowa dla wychowania przedszkolnego jasno określa wymiar czasu przeznaczonego na pobyt dzieci na świeżym powietrzu – jest to jedna piąta całego czasu jaki dziecko spędza w przedszkolu.

Jedna piąta, a w przypadku młodszych dzieci – jedna czwarta to i dużo i mało. Wiadomo, że nie zawsze pogoda sprzyja zabawom na świeżym powietrzu,

a czasem trzeba więcej czasu poświęcić na przygotowanie dzieci do przedstawienia.

Jednak zapis ten motywuje do przestrzegania pewnych prawidłowości rozwojowych. Dzieci w wieku przedszkolnym potrzebują dużo ruchu. W naturalny sposób łakną biegania, skakania, huśtania się, wspinania, bujania, rzucania i łapania.

Nie wszystkich rodziców stać na opłacenie dziecku zajęć na basenie, nie wszyscy też dysponują czasem, by zadbać o prawidłowy rozwój ruchowy dzieci.

Zabawy ruchowe nie wymagają specjalnego sprzętu. Wystarczy deska, pieniek, lina, stara opona i kilka pomysłów, jak je wykorzystać. Wszyscy wiemy, że ruch pobudza rozwój mięśni, serca i płuc, co ma szczególne znaczenie w okresie dzieciństwa, kiedy maluch rozwija się i rośnie. Znacznie mniej ludzi zdaje sobie sprawę, że ruch ma też istotny wpływ na kształtowanie się i pracę mózgu. Mózg ma bardzo duże zapotrzebowanie na tlen.

 Zabawy ruchowe zwiększają napływ krwi do mózgu, a tym samym jego dotlenienie. Pod wpływem ruchu wydzielają się w mózgu substancje chemiczne (neurotrofiny), które pobudzają rozwój komórek nerwowych i usprawniają połączenia między nimi. Każdy nasz ruch wymaga współdziałania wielu mięśni, orientacji w otoczeniu, wiedzy o stanie własnego ciała, wykorzystania informacji zgromadzonych w magazynach pamięci... Angażuje więc wiele obszarów mózgu, co wpływa na rozwój umysłowy dziecka.

W wieku dziecięcym aktywność fizyczna  ona ważnym czynnikiem determinującym wszechstronny rozwój organizmu i kształtującym prawidłową postawę ciała, przyczynia się do wyrabiania podstawowych cech motorycznych, zwłaszcza zwinności, zręczności, gibkości, szybkości, siły oraz umożliwia uczenie się wielu umiejętności ruchowych niezbędnych w dalszym życiu.

Dziecko mniej sprawne ruchowo już w wieku przedszkolnym bywa izolowane przez rówieśników, bo psuje zabawę. Odsunięcie od zabaw z rówieśnikami utrudnia proces uspołeczniania. Natomiast ograniczenie aktywności fizycznej

u dorosłych, związanej z ułatwieniami życia wynikającymi ze zdobyczy cywilizacji, jest jedną z przyczyn coraz częstszych chorób serca, bólów krzyża, osteoporozy i innych.

 

A oto kilka przykładów zabaw do wykorzystania w zabawie z dzieckiem:

,,Zmień swoje miejsce’’.

Liczba uczestników: 4 – 10

Zawodnicy (oprócz dwóch) ustawiają się przy pniach drzew lub przy palikach wbitych w kształt koła w odległości 3-5 metrów. Dwóch zawodników pozostaje bez drzew, jeden stoi w środku, drugi na zewnątrz. Na sygnał jeden zaczyna uciekać, drugi gonić. Aby nie zostać schwytanym, uciekający staje przy drzewie, przy którym stoi inny zawodnik i uderza go w ramię. Wtedy tamten ucieka, a ten zostaje przy drzewie itd. Gdy goniący dotknie uciekającego, następuje zamiana. Nikt nie wygrywa.

 

,,W berka kucanego’’.

Liczba uczestników: 3-15

Oznacza się pole wielkości około 20 x 20 metrów. Jedno dziecko jest berkiem i goni, reszta ucieka. Jeśli dziecko kucnie, berek nie może go złapać. Jeśli berkowi uda się jakieś dziecko dotknąć zanim kucnie, zostaje ono berkiem, a dotychczasowy berek dołącza do grupy.

 

,,Lisi ogon’’.

Liczba uczestników: 4-12

Kolorowe chusteczki dla połowy zawodników. Połowa dzieci zakłada sobie z tyłu za pasek kolorową chusteczkę- dzieci te są lisami i uciekają. Pozostałe dzieci gonią je i któremu uda się wyciągnąć chusteczkę, zakłada ją sobie za pasek, zostaje lisem i ucieka, a tamto dziecko goni.

 

,,Raz, dwa, trzy, Baba- Jaga patrzy’’.

Liczba uczestników: 3- 15

Jedno dziecko ustawia się w odległości 12-15 metrów od reszty dzieci, które stoją na oznaczonej mecie (linii). Gdy wszyscy są gotowi, dziecko stojące samo odwraca się tyłem i głośno mówi: Raz, dwa, trzy, Baba- Jaga patrzy. W tym czasie dzieci stojące na mecie posuwają się do przodu, ale przy słowie: patrzy, powinny stanąć bez ruchu. Dziecko stojące na przodzie, po wymówieniu słowa: patrzy, odwraca się szybko i jeżeli widzi, że któreś dziecko się porusza, wskazuje na nie i poleca wrócić na metę. Następnie znowu się odwraca i wymawia wymienione zdanie. Dziecko, które pierwsze dotknie Baby- Jagi, ustawia się na przodzie, a tamto wraca do grupy. Zabawę powtarza się.

 

 

,,W chowanego’’.

Liczba uczestników: 4- 12

Gra bardzo znana. Jedno dziecko staje w miejscu wybranym na metę, twarzą do muru lub drzewa, zakrywa oczy i liczy do 20. Inne dzieci w tym czasie chowają się. Dziecko woła głośno 20 i idzie szukać. Jeśli kogoś dostrzeże, biegnie zaklepać go na mecie: Raz, dwa, trzy- Ania! Dzieci jednak starają się same dobiec do mety i tam się zaklepać: Raz, dwa, trzy! Kto zaklepie się, jest już wolny. Po znalezieniu wszystkich, jako następne szuka to dziecko, które pierwsze zostało zaklepane przez szukającego.

 

,,Drwale i niedźwiedzie’’.

Liczba uczestników: dowolna.

Uczestników dzielimy na dwie grupy. Jedna z nich to drwale idący do lasu. Druga grupa to niedźwiedzie. Gdy drwale spotkają niedźwiedzi w lesie, zastygają bez ruchu. Niedźwiedzie starają się rozśmieszyć drwali (bez dotykania). Drwal, który się roześmieje, staje się niedźwiedziem.

 

,,Jesteśmy’’.

Liczba uczestników: dowolna.

Grupa stoi w rozsypce. Jedna osoba mówi: ,,Jesteśmy żabami’’. Reszta odpowiada: ,,Hura! Jesteśmy żabami’’, skacząc przy tym do góry i wyciągając ręce. Wszyscy naśladują żaby aż do momentu, gdy osoba, dająca hasło, nie dotknie kogoś, kto mówi: ,,Jesteśmy… (np. bocianami) itd.

 

,,10 punktów’’.

Liczba uczestników: dowolna.

Materiały: piłka

Tworzymy dwie równoliczne drużyny i nie oznaczamy ich. Każda z nich ma za zadanie zdobyć 10 punktów, czyli musi wykonać do siebie 10 rzutów piłką, głośno licząc. Wolno rzucać tylko w ruchu, nie wolno blokować rzucającego. Jeśli piłka upadnie, liczymy od początku.

 

,,Komórki do wynajęcia’’

Liczba uczestników: dowolna.

Materiały: gazety , szarfy lub koła hula-hop.

Każdy uczestnik zabawy ma swoją komórkę. Może to być np. gazeta rozłożone na podłodze. Jedna osoba, która nie posiada komórki, krzyczy: ,,Komórki do wynajęcia!’’. Na to hasło wszyscy zmieniają komórki. Kto zostanie bez komórki, ponownie krzyczy hasło. Osoba wołająca też się włącza.

 

Literatura:

  • Podstawa programowa wychowania przedszkolnego
  • Owczarek S., Gimnastyka przedszkolaka”, Warszawa 1997r.
  • Ewa Noga, Anna Wasilak ,,Stare i nowe zabawy podwórkowe’’
  • Elżbieta Wójcik ,,Raz, dwa, trzy Baba- Jaga patrzy’’

Opracowała: Iwona Cypilewska